مسافر
مگر می شود من به یاد تو باشم و تو به یاد دیگری؟! نه ، نه! باور نمی کنم. این انصاف نیست! باور نمی کنم. مگر می شود با تو بودن ها را مرور نکرد؟ با تو خندیدنها ، رفتن ها ، سکوتها ، نگاهها و ... من که می دانم ، تو چون من نیستی ، غرق در دیگری هستی و من محو در توام!! دیگران حرف بسیار می زنند. نگاه ها ، طعنه بسیار میزنند! مگر مهم است؟ آنها که نمی دانند! هیچ چیز! آنها که ندیده اند! هیچ چیز! آنها که زیر مهتاب ما را ندیده اند! آنها که شبانگاه با ما نخوابیده اند! بگذار بگویند ... من کر می شوم!
مگر می شود بی تو روز را شب کرد؟
نوشته شده در یکشنبه هفتم تیر 1388ساعت
3:53 PM توسط مهدی| |
| Design By : Night Skin |
يكي بود و يكي نبود اوني كه بو د تو بودي و اوني كه نبود من بودم يكي داشت و يكي نداشت اوني كه داشت تو بودي و اوني كه تو رو نداشت من بودم يكي خواست و يكي نخواست اوني كه خواست تو بودي و اوني بي تو بودن رو نخواست من بودم يكي آورد و يكي نياورد اوني كه آورد تو بودي و اوني كه جز تو به هيچ كس ايمان نياورد من بودم يكي برد و يكي باخت اوني كه برد تو بودي و اوني كه دل به تو باخت من بودم يكي گفت و يكي نگفت اوني كه گفت تو بودي و اوني كه دوست دارم رو به هيچ كس جز تو نگفت من بودم
