مسافر
باختنت بی گناه ترین گناهم بود یافتنت بهانه دلم و خواستنت نیازم و با تو بودن آرزویم و تو را گم کردن پیدایش سراب بود تو مانند پرستو آمدی و به دورترین دیار غربت رفتی بی تو ثانیه ها تکراری شده اند و آینه چیزی جز سراب را نشان نمی دهد و شقایق غریبی میکند و جاده در انتظار مسافر است و هنوز دلم بدون تو بهانه میگیرد و من آرزوهایم را عاشقانه زمزمه میکنم و همچنان منتظرت هستم
نوشته شده در یکشنبه هفتم تیر 1388ساعت
4:2 PM توسط مهدی| |
| Design By : Night Skin |
يكي بود و يكي نبود اوني كه بو د تو بودي و اوني كه نبود من بودم يكي داشت و يكي نداشت اوني كه داشت تو بودي و اوني كه تو رو نداشت من بودم يكي خواست و يكي نخواست اوني كه خواست تو بودي و اوني بي تو بودن رو نخواست من بودم يكي آورد و يكي نياورد اوني كه آورد تو بودي و اوني كه جز تو به هيچ كس ايمان نياورد من بودم يكي برد و يكي باخت اوني كه برد تو بودي و اوني كه دل به تو باخت من بودم يكي گفت و يكي نگفت اوني كه گفت تو بودي و اوني كه دوست دارم رو به هيچ كس جز تو نگفت من بودم
